
Li Bai (Li Po)
李白جاودانهٔ شعرِ تانگ؛ می، ماه و رود در شعری با آزادیِ بیتکلف و اوجگیرنده جاریاند.
سه هزار سال شعر و فلسفه — وزنهای بزرگ در برابرِ غرب.
★ نخستین اثری که به خوانشگر افزوده میشود: لائوزی — تائو ته چینگ

جاودانهٔ شعرِ تانگ؛ می، ماه و رود در شعری با آزادیِ بیتکلف و اوجگیرنده جاریاند.

«شاعر-حکیم»؛ شعرش رنجِ یک روزگار و وجدانِ یک تمدن را در خود دارد.

نقاش-شاعرِ سکون؛ چشماندازهایش خاموشیِ چان (ذِن) را در چند سطرِ کامل نگاه میدارند.

استادِ تانگِ متأخر؛ شعرهای کوتاهش بیعیب پرداخته و آکنده از زیباییِ اندوهبار و پرمعنایند.

نخستین شاعرِ بزرگِ نامآورِ چین؛ «لی سائو»اش صدای غنایی و شخصیِ شعرِ چینی را بنیان نهاد.

شاعرِ روشنی و شفقتِ دودمانِ تانگ؛ شعرِ ساده و انسانیاش در سراسرِ شرقِ آسیا محبوب بود.

مکالمات نظمِ اخلاقی و اجتماعیِ شرقِ آسیا را برای دو هزار و پانصد سال شکل داد.

تائو ته چینگ سرچشمهٔ تائوئیسم است — راهی که نامبردنی نیست، در هشتاد و یک سرودهٔ تابناک.

استادِ تناقض و تمثیل؛ رؤیای پروانهٔ او هنوز مرزِ میانِ خود و جهان را برمیآشوبد.

بنیانگذارِ موییگری؛ او در برابرِ کنفوسیوسیان به عشقِ همگانی، شایستهسالاری و مخالفت با جنگ فرا میخواند.

«حکیمِ دومِ» کنفوسیوسگری؛ او بر آن بود که سرشتِ آدمی ذاتاً نیک است و حکومت باید در خدمتِ مردم باشد.

واقعگرای کنفوسیوسی که میگفت سرشتِ آدمی کج است و باید با آیین و آموزش راست شود.

نظریهپردازِ بزرگِ قانونگرایی؛ تحلیلِ سردِ او از قدرت و قانون نخستین امپراتوریِ چین را شکل داد.

رؤیای تالارِ سرخ والاترین رمانِ چینی است — یک جامعهٔ کامل و افولش، از نگاهِ یک خاندانِ بزرگ.

داستانِ سه پادشاهی تاریخ را به حماسهٔ ملیِ تدبیر، وفاداری و جنگ بدل کرد.

سفر به غرب یکی از چهار رمانِ کلاسیکِ بزرگ است — آمیزهای سترگ از اسطوره، هجو و دین.

استادِ نثرِ دودمانِ تانگ؛ او جنبشِ «سبکِ باستانی» را رهبری کرد و هزار سال مقالهنویسیِ چینی را شکل داد.

استادِ قصهٔ فراطبیعی؛ «لیائوجای»اش روباهان، ارواح و دانشوران را در داستانهایی بهیادماندنی تنید.

نویسندهٔ تنها یک خاطراتِ لطیف که تصویرش از عشقِ زناشویی نسلهای بعد را افسون کرد.

پدرِ ادبیاتِ مدرنِ چین؛ داستانهای گزندهٔ او ملتی در بحران را تشخیص داد.

«تاریخنگارِ بزرگ»؛ یادداشتهای او تاریخنگاریِ چین را بنیان نهاد و برای دو هزار سال معیارِ روایی و اخلاقیِ آن را تعیین کرد.

هنرِ جنگ استراتژی را در متنی چکیده کرد که هنوز بسی فراتر از میدانِ نبرد خوانده میشود.
کلاسیکهای ترجمهشدهٔ تازه یکییکی افزوده میشوند. برای عنوانِ بعدی بهزودی سر بزنید.
بازگشت به کتابخانه